عطر نفس هایت خیسم کرد
و شکستن صدایی
که انگار
پاشنه ی تو بود
خمیازه کِشان
قعر دالان خواب هایم
خواب های بی چراغم...
در باز است
تا شبهه ی آمدنت
تکمیل
و در خیالاتم
بار دیگر
اعتماد شکوفه کند.
ببینم تو را
نِشَسته  ای
سرِ چشمه ی احساسم
آبش را گِل می کنی
و تمام ماهی ها
می میرند
در تکاپوی نفرین به تو
آن چنان که من
می مُردم
در بزم پرستش تو

*یک شنبه ی هفته ی قبل