برای غیبت یک ساله ات چه بهانه ای در دلم بتراشم؟

که تو آزادی یا در بند...

خیس بارانی یا خشک خاک...

زنده ای یا...

جمله ی کهنه ایست از یک شاگرد قدیمی برای استادش  که مدام در دل تکرار میکند:

همیشه ممکن است او بیاید....

 

یکی گفت:برگ های خسته از درخت می ریزند...پاییز تنها بهانه ایست...