هر كجا هست خدايا به سلامت دارش...
ما سال های زیادی بهار را
به گره زدن سبزه
دلخوش بودیم
و هیچ نگفتیم
....
....
ما امروز
وارث دل حقیری هستیم
که ظرفیت تفکر ندارد
بیا تا دلمان را بزرگ کنیم
می ترسم
آجیل ها غافلمان کنند...
مواظب باشید در طی مبارزه با هیولاها
خود به هیولای دیگری تبدیل نشوید*
پي نوشت:اين سطور از سروده های او (استادم) بود...
فقط برايش دعا مي كنم كه هر كجا هست....
زنده باشد و دوباره برگردد.
*در جای دیگری از دفتر استاد این جمله به نام نیچه ثبت شده است در مقالکی تحت عنوان خشونت...
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم بهمن ۱۳۸۷ ساعت 2:32 توسط لیدی