هفت مجسم بر تارک زنی غمگین
ای انتهای هفت مجسم
در امتداد سالهای زمان...
من انتظار سرد و حزین زنی هستم
که شراب نمینوشد .
شراب میجوشد
از چشمخانههایش
بر پیمانهی لاغر زمین...
و در انتخاب مرگ و مستی
عاقبت خواهد مرد .
شهریور۸۹
+ نوشته شده در جمعه دوم مهر ۱۳۸۹ ساعت 13:3 توسط لیدی