ای پادشه خوبان...
اي پادشه خوبان،داد از غم تنهايي
دل بي تو به جان آمد،وقتست كه باز آيي
مشتاقي و مهجوري،دور از تو چنانم كرد
كز دست بخواهد شد،پايان شكيبايي
دائم گل اين بوستان،شاداب نمي ماند
درياب ضعيفان را،در وقت توانايي
ساقي چمن و گل را،بي روي تو رنگي نيست
شمشاد خرامان كن،تا باغ بيارايي
اي درد تو هم درمان،در بستر بيماري
اي ياد تو هم مونس،در گوشه ي تنهايي
در دايره ي قسمت،ما نقطه ي پرگاريم
لطف آن چه تو انديشي،حكم آن چه تو فرمايي
حافظ،شب هجران شد،بوي خوش وصل آمد
شاديت مبارك باد،اي عاشق شيدايي
چه كسي گناه را تعريف ميكند؟
اگر بگويم با اين سروده ي حضرت حافظ و با صداي هايده ،بيشتر از هر و نماز و نیاز و نیایشی به خدا نزديك شده ام، لاف نزده ام.
ساعت ها روي دور تكرار مي زنم و با خداي خود حرف ميزنم و گريه ميكنم...بدون خستگي...
چقدر اشك براي دوري از او و به شوق وصال او...براي من جز خدا تداعي نمي شود
اين نغمه ي آسماني و اين سروده ي ملهم از عالم بالا...
چه كسي بر گناه چنين نيايشي مهر زده است؟
سوگند به خداي اگر اين نغمه ي آسماني گناه است،من بارها درين گناه و در مسير جهنم براي خداي اشك ريخته ام...
خداي من...
تو كساني كه اين گونه تو را در مي يابند،در جهنمت ميهمان ميكني؟
شكايتي نيست...در جهنم هم براي تو ميگريم...
شيخنا شهيد مقتول سهره وردي خوش گفت از منظر حضرت دوست:
هر كه مرا جست يافت...هر كه مرا يافت،شناخت...هر كه مرا شناخت،بر من دل بست...هر كه بر من دل بست،عاشقم شد...و هر كه عاشقم شد،عاشقش شدم...و هر كه را كه عاشقش شدم،كشتم...و هر كه را من كشتم،خون بهايش بر من است...و من خود خون بهاي اويم...چرا به جستجويم نمي آيي؟
وقتي به اين بيت ميرسم...
حافظ،شب هجران شد،بوي خوش وصل آمد
شاديت مبارك باد،اي عاشق شيدايي
به تو بگويم،چقدر اشك از فراغ و دوري اوي مي ريزم تا باور كني؟
اوج نيازم،اوج خداپرستي ام،اوج دلداگي ام،اوج تمنا براي رسيدن به او،درين مصرع بر روح من تحميل مي شود...
چشمانم پر از خاك گردد،اگر ذره اي در بيان احساسم اغراق كرده باشم...
كاش سهراب زنده بودتا تفسير تازه اي بگويد از:
چشم ها را بايد شست
جور ديگر بايد ديد...
پي نوشت:هميشه اسم خودم را ميگذارم به جاي حافظ و خداي را در آغوش ميگيرم...
هديه ي من به تو دانلود اين آهنگ...اگر گوش نداده اي يك بار گوش كن ببين من چی میگم
پی نوشتک:من خدای را در قلب خود یافته ام...خدای قلب من خط بطلان زده بر هر ستم و جفایی که با نام او میکنند.