از قاب انگشتانت

که نگاه می کنی

دل نیت بوسه می کند

برای چشم هایت...

تخیل شیرینی است

ولی پنجره

همیشه رو به لبانت باز است...

چه عاشقانه ی شادی برای تو

چه عاشقانه ی غمگینی برای من

 

خوش اشتهایی نیست...

نمک پلک هایت

طعم دیگری دارد!!!

 

*نگاشته ی امشب

پی نوشت:عاشقانه مبتذل نیست.

نه مبتذل نه گناه.

ولی در مرزهایی هستیم که مُهر هر دو بر پیشانی عشق خورده است...